Marcus 4,35-41 Slapend op het hoofdkussen...
Na de parabels van het geduldige zaad op de aarde, volgt de heftige storm op zee,ook als zinnebeeld van de weg die Jezus´ koninklijk woord gaat, nu naar de overkant van de heidenwereld. Niettemin reist dit woord ook ditmaal slapende.
Zo ligt het bij de steven op het hoofdkussen, d.w.z. zoals de dromende Jacob
onder een open hemel (Beth-El) met zicht op het beloofde land.(Gen.28:10 e.v.)
35Als het op die dag avond geworden is, zegt hij:
36laten wij oversteken naar de overkant.
De menigte achterlatend, namen ze hem aan boord op,
zoals hij in het schip was.
En ook andere schepen waren met hem.
37Toen kwam er een grote wervelstorm opzetten,
en de golven wierpen zich in het schip,
zodat het schip al vol liep.
38En zelf was hij bij de steven
en lag op het hoofdkussen te slapen.
En ze wekten hem en zeiden tot hem:
39Leermeester, trekt u zich er niets van aan
dat wij vergaan?
Toen hij opgewekt was,
bestrafte hij de wind en zei tot de zee:
Zwijg, houd je bek!
En de wind werd moe
40en er ontstond grote kalmte.
En hij zei tot hen:
waarom zijn jullie zo beangst?
41Hoezo, hebben jullie dan geen geloof?
En zij vreesden met grote vrees en zeiden tot elkaar:
wie is deze toch,
dat ook de wind en de zee hem gehoorzamen?

Print deze tekst | vertaling door leenderonde | bij 1e zondag van de zomer (21 juni 2009)
Laatste wijziging 2000 01 01 00:00:00
Reacties:
  2000 01 01 00:00:00, van Machteld van Woerden: Eens met de vertalin

Andere vertalingen: Mar. 4,35-41 Geloof tegenover angst, Mar. 4,35-41